Ondanks dit positieve begin, heb ik over eigen partij mindere gevoelens. Ik speelde op bord 4 met zwart de opening waar ik soort haat liefdeverhouding mee heb: De Zwarte Leeuw. Niet verwonderlijk dat wit op zet 9 beter stond, hoewel hij verzuimde mij een niet zo’n  aangename dubbelpion te bezorgen (f2. f3) na mijn korte rokade. Verder hielp mijn tegenstander mij iets door zijn actieve loper op een voor hem ongunstige plek te ruilen voor mijn paard. En zo kwam ik langzamerhand iets beter te staan. En op zet 19 gaf de computer zelfs aan dat zwart aan de winnende hand was. Maar gewonnen staan en winnen…… Kwam een vol stuk voor, maar de strijd vorderde maar matig. 15 zetten later was ik nog niet veel opgeschoten. De voorsprong breidde zich met twee pionnen uit. Maar het bleef ploeteren. En dan is het wachten op……

Is  het toenemende vermoeidheid, gevolgd door concentratiegebrek? En ja hoor, op zet 46 concentreerde ik me zodanig op een komende aanval op de witte koningsstelling dat ik mijn eigen verdediging volledig liet instorten. Het gevolg was eeuwig schaak door wit en moest ik gedwongen me tevreden stellen met een half punt. Edoch was het lot mij blijkbaar gunstig gezind. Wit zag het niet en meende waarschijnlijk dat er meer in zat. Na een cadeautje van wit, die een stelling volledig verkeerd inschatte en mij een toren schonk, was het vervolg een gecompliceerd eindspel waarin ik gelukkig wel scherp bleef en het punt binnen kon halen. Het was een partij die bepaald de schoonheidsprijs niet verdiende.

Naast mij speelde op bord 3 Richard met wit de Engelse opening. C4  Zwart reageerde wel wat bijzonder met e5 en f6. Onwillekeurig moest ik bij deze stelling denken aan het “bekende” narrenmat. Richard speelde D h5+. Omdat de witte loper de zet g6 niet mogelijk maakte, was zwart verplicht om zijn rokademogelijkheid op te geven. De zwarte koning begon een wandeling, die nog lang zou duren. 16 zetten, alles bij elkaar! Richards koning maar 1 zet. Onwillekeurig denk je dan aan een walkover. Maar zo eenvoudig ging het niet. Want ondanks een wandelende koning bleef de stelling tot aan zet 19 in evenwicht met zelfs een licht voordeel voor zwart. De computer twijfelde zelfs op een gegeven moment  tussen zwart is beter en zwart gaat duidelijk winnen. Maar op zet 25 vergaloppeert zwart zich door Pb3+. Hij overziet hier waarschijnlijk de witte dame en verliest hier het paard en kantelt de partij. Richard ziet zelfs kans zowel op de konings- als op de damevleugel stukken in stelling te brengen. De zwarte koning komt meer en meer als in een tang. Nog enkele stuiptrekkingen van de zwarte monarch. Op zet 21 stond de zwarte koning nog op b8, maar wordt nu op g6 mat gezet.

Johan speelde op bord 2 met zwart een opening zonder naam en met ongebruikelijke varianten. Tot zet 8 was de stelling in evenwicht. En ook na wat schermutselingen richting het middenspel waarbij bij beiden een pion, een paard en een loper sneuvelden bleef het evenwicht bewaard. Vanaf zet 16 (c5)  begint zwart een offensief op de damevleugel. Wit wordt langzaam teruggedrongen. Zijn stelling wordt er niet beter op nadat Johans loper het paard op f3 slaat en zo wit een dubbelpion bezorgt. Zoals Cruijff al memoreerde dat elk voordeel zijn nadeel het, blijkt ook nu. Ondanks het overwicht dat Johan verwierf in deze open stelling, miste hij toch wel degelijk een loper. Het ging vervolgens wat op en neer tot Johans tegenstander in de aanval ging en meende een kwaliteit te kunnen winnen met Le4. Maar Johan had een escape. Een tussenschaakje: Ta8 – a1+ was voldoende om daarna zijn Dame veilig op b5 te zetten met een aanval op e1. De computer stelt nu: Zwart is duidelijk aan het winnen. (zet 31)Wit probeerde daarna de angel uit zwarts aanval te halen door de Dames te ruilen. Johan ging hier niet op in en speelde Dg5+. Het werd een heel precies gemanoeuvreer met de beide Dames en Torens. Maar wel met dit verschil dat Johans Koning heel veilig tussen zijn pionnen stond en wits Koning enigszins in zijn blootje. En toen maakte wit zijn beslissende fout door op jacht te gaan naar zwarts enige pion op b5. Een pion die hij evenwel niet direct maar even later met zijn Dame sloeg. En toen kwam wits Koning wel heel erg door Toren en Dame verlaten te staan. Dit met als gevolg dat Johan met een paar krachtige zetten op zet 49 de witte Koning mat zette.  Weer een punt.

Kees speelde met wit op bord 1 e4 en kwam in een Siciliaan terecht, waarvan de computer later constateerde: Een Siciliaan met ongebruikelijke varianten. Zwart zondigde namelijk tegen de belangrijkste schaakopeningsregels door in de eerste drie zetten geen enkel stuk te ontwikkelen. C5,a6 en b5. Door het ontbreken van zwarts lichte stukken had Kees hier gelijk in het centrum moeten aanvallen met d4. Toch blijft de stelling iets in wits voordeel, maar dit dreigt langzaam af te brokkelen door een tsunami van zwarte pionnen op beide vleugels. Zwart gaat in de aanval. c x d4. Er ontstond een wankel evenwicht. Waarbij zwarts loperpaar net iets gunstiger stond dan bij wit. Plus kreeg  zwart een ijzersterk paard op g4. Zwart kreeg meer en meer de overhand en toen zwarts g-pion zich ook in de strijd mengde werd het voor Kees wel hee erg moeilijk. Uiteindelijk moest de witte vlag gehesen worden. Maar het feit was wel dat ons 4-tal met 3 – 1 de strijd duidelijk in haar voordeel kon beslechten. Goed gedaan mannen !!

Hans