Door Kees van der Mark

Op 12 januari speelde ons zestal tegen En Passant 4 in Spakenburg. Remy Sennema en Maarten Jol waren verhinderd. Sem van de Steeg en ik vervingen hen. Mijn eerste externe wedstrijd!

Ik was ook als eerste klaar. Ik speelde met zwart op bord 6. Wit opende met d4, waarna ik met Pf6, de Konings-Indische verdediging speelde en wit het Londen-systeem (1. d4 Pf6 2. Lf4 g6 3. e3 Lg7 4. Pf3 0-0 5. Lc4 d6). Als snel vond ik dat wit erg voorzichtig speelde. Toen hij op de 10e zet Tg1 speelde (om daarna met g4 mijn koningsvleugel aan te vallen), viel ik met c5 zijn centrum aan. Na de 15e zet stond de volgende stelling op het bord:

De computer gaf toen -5,8 aan. Wit stond al verloren. Zeker toen hij vervolgens met het paard op c5 sloeg, waarna ik met Da5+ het paard eenvoudig kon pakken (-9,6). Het werd nog even spannend toen wit een va-banque aanval opende op mijn koningsvleugel. Ik moest nog even nauwkeurig de partij uitspelen. Men zegt wel eens dat gewonnen partijen het moeilijkst te winnen zijn. Het eerste punt was binnen.

Naast mij, op bord 5, speelde Sem van de Steeg met wit geweigerd Damegambiet. Sem stond de meeste tijd beter. Het was een scherpe partij, met veel valkuilen. Op een gegeven moment kreeg hij drie pionnen voor een paard. Nadat de meeste stukken van het bord waren, ontstond een voor Sem gunstig eindspel. Toch liet de tegenstander remise liggen (zie diagram). Als zwart Kc6 had gespeeld i.p.v. Pc7, dan had de koning bij de a-pion moeten blijven en had het paard de witte pionnen kunnen tegenhouden (aldus de computer)! Speel het maar na. Maar wie kan dat zien? Dan moet je erg thuis zijn in eindspel. Ik herinner me dat Kevin op de eerste avond dat ik op de club was al tegen me zei: Kees, verdiep je in eindspel! Intussen was het tweede punt binnen, 2-0!

Op bord 4 speelde Nathan Adams met zwart. Nathan speelde de Caro-Kann, waarbij wit voor de doorschuifvariant koos, met de Bajonetaanval (1. e4 c6 2. d4 d5 3. e5 Lf5 4. g4 Lg6 5. h4 h6). Wit opende vervolgens de aanval op zwarts koningsvleugel (pionnen op d4, e5, f4, g4 en h4), maar zwart kwam daar beter uit tevoorschijn. Na zet 26 (zie diagram, -3,2) stond zwart glad gewonnen. Nathan speelde de partij solide uit en zette wit zes zeten later mat!

De borden 4,5 en 6 hebben inmiddels een solide basis gelegd voor de eindoverwinning, 3-0.

Marcel Jansen speelde op bord 1 met wit. In een Engelse partij kreeg hij al snel veel ruimte en veel mogelijkheden tot een aanval. Het duurde een kleine 20 zetten voordat het eerste stuk van het bord ging. Heel langzaam kwamen er gaten in de stelling. Met minder dan 5 minuten op de klok stond Marcel beter, maar kon het in tijdnood nog alle kanten op. Toch bood de tegenstander, bij een achterstand van 0-3, remise aan (zie diagram)!

Dit aanbod werd, vanwege het teambelang aangenomen. De eindoverwinning was binnen: 3,5-0,5. Eigenlijk onbegrijpelijk dat zwart niet tot het uiterste ging om zijn partij te winnen, want de in de twee laatste partijen hing het er nog om!

Fabian Rijken had het op bord 3 met wit moeilijk. Ze speelden Oud Ciciliaans (1. e4 c5 2. Pf3 Pc6 3. c3 Pf6 4. d3 d6 5. Le3 e5). Op de 12e zet speelde Fabian Lf3, waarmee hij de dekking van pion d3 opgaf (zie diagram).

Na 12. ….Pxe3 13. fxe3 kon zwart met de dame pion d3 pakken (-2). Zwart had het initiatief te pakken en gaf dat niet meer uit handen. Op zet 56 miste Fabian nog een escape naar remise, helaas: 3,5-1,5.

Tenslotte speelde Willem Verheij op bord 2 met zwart een solide partij. Het werd een Spaanse opening met voortdurend ingewikkelde stellingen die zorgvuldig spel vergden. Willem stond eigenlijk steeds iets beter maar kon het voordeel niet uitbuiten. Na zet 27 had Willem minder dan 5 minuten op de klok. Op zet 39 blunderde wit met Pc5+?? (-3,8, zie diagram). Helaas sloeg Willem het paard met de loper, (i.p.v. Kf7 te spelen) waardoor het voordeel weer verdampte (-0,1). Na 43 zetten werd tot remise besloten.

Het is dus 4-2 voor BDSV geworden. Wij hadden natuurlijk wat te vieren, dus op naar de bar. De drie jongsten, Nathan, Sem en Fabian en ook Willem barstten van de honger, dus er werden bergen kipkluifjes en patat naar binnen gewerkt.

En Passant heeft een prachtig gebouw met mooie zalen, een oergezellige bar en hartelijke mensen.

Nog vermeldenswaard: Jacob de Graaf was de enige En-Passanter die gewonnen had. Maar bij binnenkomst in de bar werd hij enthousiast toegejuicht door alle aanwezigen. Daar kunnen wij nog van leren.

Tenslotte: ik heb alle partijen met de computer nagespeeld. Wat is het dan goed om te zien dat alle anderen ook fouten en blunders maken. Maar ik denk vooral dat het nuttig is om na te gaan of je de aangegeven fouten/blunders ook kunt zien. Soms had je net iets verder moeten kijken. Verder leer ik dat je bij materiaalwinst soms even geduld moet hebben en je winst een zet later ook kunt verzilveren.